De geschiedenis van de begraafplaats
Een aantal Engelssprekende mannen stapt het gemeentehuis van Margraten binnen, op zoek naar een geschikt stuk land voor een begraafplaats.
De compagnie die verantwoordelijk is voor het bergen van Amerikaanse en andere oorlogsslachtoffers vindt onderdak in Margraten.
Anderhalf jaar later zijn meer dan 20.000 lichamen begraven. Volgens Amerikaanse ooggetuigen is de betrokkenheid van de bevolking bij de aanleg van de begraafplaats groot, wat onder meer tot uiting komt in de grootschalige adoptie van graven en in het massale aantal bezoekers tijdens de eerste Memorial Day in 1945.
begraafplaats met noodkruisen
de noodkapel, gebouwd door Duitse krijgsgevangenen
burgers werden ingezet om te helpen
Na de oorlog worden ruim 11.000 Amerikanen op verzoek van hun nabestaanden opgegraven en naar de VS verscheept en weer wordt een beroep op de bevolking van Margraten en omgeving gedaan voor deze (her-)begrafenis.
Pas daarna kan begonnen worden met de inrichting van het kerkhof zoals we het nu kennen.
7 juli 1960
wordt de begraafplaats officieel ingewijd.
De Amerikaanse begraafplaats omvat 8301 graven, waarin 8302 doden zijn begraven (één graf bevat twee lichamen)
Voor een chronologisch overzicht kijk hier
In November 1944 stapt een aantal Engels sprekende mannen het gemeentehuis van Magraten binnen, op zoek naar een geschikt stuk land voor een begraafplaats.
Zo begint een geschiedenis die doorloopt tot de dag van vandaag.
De compagnie die verantwoordelijk is voor het bergen van de slachtoffers vindt onderdak in Margraten. Anderhalf jaar later zijn meer dan 20.000 lichamen geïdentificeerd en begraven, en daarmee is Margaten uitgegroeid tot het grootste oorlogskerkhof op het Europese vasteland.
Volgens Amerikaanse ooggetuigen is de betrokkenheid van de bevolking bij de aanleg van de begraafplaats groot, wat onder meer tot uiting komt in de grootschalige adoptie van graven en in het massale aantal bezoekers tijdens de eerste Memorial Day in 1945.
Na de oorlog worden ruim 11.000 Amerikanen op verzoek van hun nabestaanden opgegraven en naar de VS verscheept en weer wordt een beroep op de bevolking gedaan. Pas daarna kan begonnen worden met de inrichting van het kerkhof zoals we het nu kennen. Op 7 juni 1965 wordt de begraafplaats officieel ingewijd.
8.301 soldaten hebben definitief hun laatste rustplaats gevonden in de Limburgse löss.
